De kop eraf, gips erop
Soms vertellen uitslagen maar een klein deel van het verhaal.
Voor CWO JO14-2 begon het seizoen met twee forse nederlagen, maar wie alleen naar de cijfers kijkt, mist wat er werkelijk op het veld gebeurde. Een nieuw team, samengesteld uit spelers van de voormalige JO13-2 en JO13-3, staat aan het begin van een avontuur waarin bouwen, leren en groeien centraal staan. En alsof die uitdaging nog niet groot genoeg was, kreeg het team ook nog eens te maken met twee zware blessures in de eerste twee competitiewedstrijden.
Het seizoen is nog jong, maar één ding is al duidelijk: deze groep geeft niet op.
Valse start tegen sterk Victoria
De voorbereiding verliep allesbehalve ideaal. Door de zomervakantie was deze groep lange tijd niet compleet en pas tijdens de laatste twee trainingen voor de competitiestart konden de trainers voor het eerst met vrijwel de hele groep aan de slag.
Daar kwam nog bij dat CWO voor dit seizoen bewust een indeling in de 3e klasse had aangevraagd om rustig aan elkaar te kunnen wennen. De KNVB dacht daar anders over en plaatste het team in een sterke 2e klasse.
Op zaterdag 5 september stond direct een pittige uitwedstrijd tegen Victoria JO14-1 op het programma.
Onder een stralende zon begonnen de jongens vol enthousiasme aan hun eerste gezamenlijke competitiewedstrijd. Al snel werd duidelijk dat Victoria een sterke tegenstander was, maar de trainers zagen ook iets anders: een ploeg die bereid was te werken, te luisteren en de gemaakte afspraken zo goed mogelijk uit te voeren.
Vlak voor rust sloeg echter het noodlot toe.
Tijdens een duel op de achterlijn kwam Mas ongelukkig ten val op zijn pols. De schrik was direct zichtbaar. Na controle door de begeleiding en de BHV van Victoria werd geadviseerd om direct naar de huisartsenpost te gaan. Terwijl zijn teamgenoten zich opmaakten voor de tweede helft, vertrok Mas richting het ziekenhuis.
Einde van de middag volgde het slechte nieuws: een gebroken spaakbeen en een scheur in de ellepijp.
Een enorme tegenvaller voor Mas én voor het team.
De spelers probeerden daarna alles te geven wat ze in zich hadden, maar moesten uiteindelijk hun meerdere erkennen in Victoria. De wedstrijd eindigde in een 10-1 nederlaag.
Meer strijd, meer voetbal, opnieuw pech
Een week later kreeg CWO JO14-2 de kans om zich thuis te herstellen tegen De Betrokken Spartaan JO14-2.
Opnieuw werkte het weer uitstekend mee en was er een groep spelers die stond te popelen om zich te laten zien. Tijdens de trainingen was verder gewerkt aan de basisafspraken en dat was vanaf de eerste minuut zichtbaar. Ondanks enkele afwezigen kon het team rekenen op de hulp van Bilal en Mik, die bereid waren om het team te versterken.
Mannen, namens het hele team, bedankt daarvoor.
Waar het team een week eerder nog zoekende was, stond er nu een ploeg die als collectief vocht voor iedere meter. De Betrokken Spartaan kwam weliswaar op voorsprong, maar CWO liet het hoofd niet hangen. Integendeel.
Met veel energie, strijd en geloof werd de verdiende 1-1 op het scorebord gezet. Lang leek die stand ook de ruststand te worden, maar diep in blessuretijd viel uit een corner alsnog de 2-1 voor de bezoekers.
Ondanks die domper gingen de spelers met opgeheven hoofd de pauze in. De trainers waren tevreden over het getoonde spel en zagen duidelijk vooruitgang ten opzichte van de week ervoor.
Na rust bleek De Betrokken Spartaan uiteindelijk een maatje te groot. De bezoekers liepen uit en CWO verloor de grip op de wedstrijd.
Maar opnieuw werd de uitslag naar de achtergrond verdrongen door een veel belangrijker moment.
Tijdens een duel kwam Ömer ongelukkig terecht op zijn schouder. Direct was zichtbaar dat het serieus was. Wie Ömer kent, weet dat hij niet snel klaagt. Toen hij aangaf echt veel pijn te hebben, wist iedereen eigenlijk genoeg.
Ook hij vertrok nog tijdens de wedstrijd naar de huisartsenpost.
Later die middag kwam opnieuw het bericht waar niemand op zat te wachten: een gebroken sleutelbeen.
Voor de tweede week op rij moest een speler van CWO JO14-2 het ziekenhuis bezoeken. Een bittere pil voor een team dat juist zo graag samen aan een nieuw seizoen wilde beginnen.
De wedstrijd eindigde uiteindelijk in een verdiende 11-3 overwinning voor De Betrokken Spartaan.
Meer dan alleen uitslagen
Twee wedstrijden gespeeld. Twee nederlagen. Twee spelers in het gips.
Op papier lijkt het een moeizame seizoenstart.
Maar achter die cijfers schuilt een ander verhaal.........
De trainers zien een groep die steeds beter begrijpt wat er van elkaar gevraagd wordt. Een groep die harder voor elkaar werkt, die blijft voetballen wanneer het tegenzit en die ondanks teleurstellingen blijft geloven in ontwikkeling.
De eerste helft tegen De Betrokken Spartaan liet zien dat er veel potentie in deze ploeg zit. Natuurlijk zijn er nog genoeg verbeterpunten, maar de eerste contouren van een hecht team worden zichtbaar.
En dat is misschien wel de belangrijkste winst van de eerste weken.
Volgende week wacht opnieuw een zware uitdaging wanneer het sterke VFC JO14-1 op bezoek komt op Sportpark CWO.
Met opgeheven hoofd, vertrouwen in elkaar en de blik vooruit gaat CWO JO14-2 verder bouwen aan de toekomst.
En laten we vooral hopen dat de volgende wedstrijd wordt herinnerd om mooie acties, fraaie doelpunten en strijdlust op het veld — en niet om een nieuwe gipsvlucht richting het ziekenhuis.
Sportieve groet,
Pascal, Frank en Serge
Trainers CWO JO14-2
Voor CWO JO14-2 begon het seizoen met twee forse nederlagen, maar wie alleen naar de cijfers kijkt, mist wat er werkelijk op het veld gebeurde. Een nieuw team, samengesteld uit spelers van de voormalige JO13-2 en JO13-3, staat aan het begin van een avontuur waarin bouwen, leren en groeien centraal staan. En alsof die uitdaging nog niet groot genoeg was, kreeg het team ook nog eens te maken met twee zware blessures in de eerste twee competitiewedstrijden.
Het seizoen is nog jong, maar één ding is al duidelijk: deze groep geeft niet op.
Valse start tegen sterk Victoria
De voorbereiding verliep allesbehalve ideaal. Door de zomervakantie was deze groep lange tijd niet compleet en pas tijdens de laatste twee trainingen voor de competitiestart konden de trainers voor het eerst met vrijwel de hele groep aan de slag.
Daar kwam nog bij dat CWO voor dit seizoen bewust een indeling in de 3e klasse had aangevraagd om rustig aan elkaar te kunnen wennen. De KNVB dacht daar anders over en plaatste het team in een sterke 2e klasse.
Op zaterdag 5 september stond direct een pittige uitwedstrijd tegen Victoria JO14-1 op het programma.
Onder een stralende zon begonnen de jongens vol enthousiasme aan hun eerste gezamenlijke competitiewedstrijd. Al snel werd duidelijk dat Victoria een sterke tegenstander was, maar de trainers zagen ook iets anders: een ploeg die bereid was te werken, te luisteren en de gemaakte afspraken zo goed mogelijk uit te voeren.
Vlak voor rust sloeg echter het noodlot toe.
Tijdens een duel op de achterlijn kwam Mas ongelukkig ten val op zijn pols. De schrik was direct zichtbaar. Na controle door de begeleiding en de BHV van Victoria werd geadviseerd om direct naar de huisartsenpost te gaan. Terwijl zijn teamgenoten zich opmaakten voor de tweede helft, vertrok Mas richting het ziekenhuis.
Einde van de middag volgde het slechte nieuws: een gebroken spaakbeen en een scheur in de ellepijp.
Een enorme tegenvaller voor Mas én voor het team.
De spelers probeerden daarna alles te geven wat ze in zich hadden, maar moesten uiteindelijk hun meerdere erkennen in Victoria. De wedstrijd eindigde in een 10-1 nederlaag.
Meer strijd, meer voetbal, opnieuw pech
Een week later kreeg CWO JO14-2 de kans om zich thuis te herstellen tegen De Betrokken Spartaan JO14-2.
Opnieuw werkte het weer uitstekend mee en was er een groep spelers die stond te popelen om zich te laten zien. Tijdens de trainingen was verder gewerkt aan de basisafspraken en dat was vanaf de eerste minuut zichtbaar. Ondanks enkele afwezigen kon het team rekenen op de hulp van Bilal en Mik, die bereid waren om het team te versterken.
Mannen, namens het hele team, bedankt daarvoor.
Waar het team een week eerder nog zoekende was, stond er nu een ploeg die als collectief vocht voor iedere meter. De Betrokken Spartaan kwam weliswaar op voorsprong, maar CWO liet het hoofd niet hangen. Integendeel.
Met veel energie, strijd en geloof werd de verdiende 1-1 op het scorebord gezet. Lang leek die stand ook de ruststand te worden, maar diep in blessuretijd viel uit een corner alsnog de 2-1 voor de bezoekers.
Ondanks die domper gingen de spelers met opgeheven hoofd de pauze in. De trainers waren tevreden over het getoonde spel en zagen duidelijk vooruitgang ten opzichte van de week ervoor.
Na rust bleek De Betrokken Spartaan uiteindelijk een maatje te groot. De bezoekers liepen uit en CWO verloor de grip op de wedstrijd.
Maar opnieuw werd de uitslag naar de achtergrond verdrongen door een veel belangrijker moment.
Tijdens een duel kwam Ömer ongelukkig terecht op zijn schouder. Direct was zichtbaar dat het serieus was. Wie Ömer kent, weet dat hij niet snel klaagt. Toen hij aangaf echt veel pijn te hebben, wist iedereen eigenlijk genoeg.
Ook hij vertrok nog tijdens de wedstrijd naar de huisartsenpost.
Later die middag kwam opnieuw het bericht waar niemand op zat te wachten: een gebroken sleutelbeen.
Voor de tweede week op rij moest een speler van CWO JO14-2 het ziekenhuis bezoeken. Een bittere pil voor een team dat juist zo graag samen aan een nieuw seizoen wilde beginnen.
De wedstrijd eindigde uiteindelijk in een verdiende 11-3 overwinning voor De Betrokken Spartaan.
Meer dan alleen uitslagen
Twee wedstrijden gespeeld. Twee nederlagen. Twee spelers in het gips.
Op papier lijkt het een moeizame seizoenstart.
Maar achter die cijfers schuilt een ander verhaal.........
De trainers zien een groep die steeds beter begrijpt wat er van elkaar gevraagd wordt. Een groep die harder voor elkaar werkt, die blijft voetballen wanneer het tegenzit en die ondanks teleurstellingen blijft geloven in ontwikkeling.
De eerste helft tegen De Betrokken Spartaan liet zien dat er veel potentie in deze ploeg zit. Natuurlijk zijn er nog genoeg verbeterpunten, maar de eerste contouren van een hecht team worden zichtbaar.
En dat is misschien wel de belangrijkste winst van de eerste weken.
Volgende week wacht opnieuw een zware uitdaging wanneer het sterke VFC JO14-1 op bezoek komt op Sportpark CWO.
Met opgeheven hoofd, vertrouwen in elkaar en de blik vooruit gaat CWO JO14-2 verder bouwen aan de toekomst.
En laten we vooral hopen dat de volgende wedstrijd wordt herinnerd om mooie acties, fraaie doelpunten en strijdlust op het veld — en niet om een nieuwe gipsvlucht richting het ziekenhuis.
Sportieve groet,
Pascal, Frank en Serge
Trainers CWO JO14-2
